ریاست پوهنتون بادغیس  

محترم الحاج مولوی غلام‌محمد محمدی، فرزند مرحوم مراد خان، در سال ۱۳۵۰ خورشیدی در دامان خانواده‌ای متدین و اهل معرفت در ولسوالی غورماچ ولایت بادغیس چشم به جهان گشود؛ خانواده‌ای که پیوند عمیقی با سنت‌های دینی، اخلاق اسلامی و خدمت به مردم داشت. او از همان سال‌های نخستین زندگی، در فضایی پرورش یافت که علم، تقوا و مسئولیت‌پذیری اساس آن را تشکیل می‌داد.

تحصیلات ابتدایی خویش را در حوزه علوم دینی مدرسه «حوض کبود» ولسوالی مرغاب، نزد عالمان نامدار و برجسته عصر تکمیل کرد و تا سال ۱۳۷۲ خورشیدی، مراحل مختلف آموزش دینی را با جدیت و اشتیاق پیمود. سپس برای فراگیری سطوح عالی علوم اسلامی رهسپار کشور پاکستان گردید؛ سفری که برای او نه‌تنها بابی برای تکامل علمی، بلکه آغازی برای مسئولیت‌های بزرگ‌تر در مسیر خدمت به دین و جامعه بود.

در سال ۱۳۷۵ به نیت ایفای نقش گسترده‌تر، فعالیت رسمی خویش را در چارچوب امارت اسلامی از ولایت قندهار آغاز نمود. میان سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ به‌عنوان معاون ولایت غور خدمت کرد. پس از وقفه‌ای کوتاه در سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲، بار دیگر به صحنه خدمت بازگشت و تا سال ۱۳۸۸ مسئولیت کمیسیون نظامی ولایت بادغیس را برعهده داشت. سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ برای او با اسارت در زندان بگرام به‌دست نیروهای امریکایی همراه بود؛ دورانی دشوار اما سرشار از استقامت.

با آزادی از نزد آمریگایی ها، مسیر خدمت دوباره آغاز شد: از سال(۱۳۹۱–۱۳۹۳)، به حیث معاونیت ولایت بادغیس و از سال  (۱۳۹۳–۱۳۹۵) ولسوالی نظامی بالامرغاب، از سال(۱۳۹۵–۱۴۰۰) به مسئولیت کمیسیون سرحدات پنج ولایت شمال ، و سپس ریاست تعقیب و فرامین ولایت بادغیس (۱۴۰۰–۱۴۰۲). از سال ۱۴۰۲ تا نیمه ۱۴۰۴ نیز به‌عنوان معاون والی بادغیس انجام وظیفه نمود. امروز، وی دوران پربار تجربه، دانش و خدمت خویش را در مقام رئیس عمومی پوهنتون بادغیس وقف آموزش عالی و تربیت نسل آینده این سرزمین کرده و همچنان با اخلاص در مسیر خدمت به مردم ادامه می‌دهد

دیدگاه         

پوهنتون بادغیس در نظر دارد در عرصه های خدمات تحصیلی با کیفیت، تحقیقات معیاری و تربیت کادر های مسکلی و متخصص به‌عنوان یک مرجع معتبرعلمی با درنظرداشت ارزش های اسلامی درسطح مملکت مطرح و شناخته شود.

مأموریت

پوهنتون بادغیس به عنوان یک نهاد معتبر علمی و تحقیقی با استفاده از ظرفیت‌های اکادمیک و امکانات موجود خود از طریق ارایه دانش تخصصی و پیشرفت‌های مسلکی، انجام تحقیقات علمی با استفاده از تکنالوژی عصری با فراهم‌سازی یک محیط تحصیلی و تحقیقی با معیارهای داخلی و بین‌المللی ،در راستای توانمندسازی و تربیه نسل جوان سهم خود را ایفا کرده و نیازمندی‌های جامعه  را از این رهگذرمرفوع

می­سازد. هدف: منظور از تعیین اهداف، تبدیل بیانیۀ مأموریت و دیدگاه راهبردی استراتیژیک) پوهنتون به مقاصد کاربردی و نتایج پوهنتون است. به طور کُلی، هدف عبارت از نقطه‌ای است که کوشش‌ها معطوف به رسیدن به آنها می‌شود. اهداف، باید دست یافتنی، چالش برانگیز و دارای بعد زمانی باشند و مراحل و شیوۀ تحقق آنها نیز مشخص باشد؛ اهداف پوهنتونی نباید زیاد باشد و باعث پخش شدن تمرکز پوهنتون گردد.

ارزش‌ ارزش‌ها، اصول اعتقادی پویا و اساسی پوهنتون است. ارزش‌ها، بایدها و نبایدهای پوهنتون‌اند که آرمان‌ها و مأموریت برمبنای آنها تدوین می‌شوند. به طور کُلی، ارزش‌های پوهنتون، اصولی هستند که رهنمودهایی برای مسیر حرکت و رشد، تصمیم‌گیری و رفتارها در پوهنتون ارائه می‌کنند پلان ها عملیاتی برای پنج سال از 1403 الی 1407 وساختن زیربنا ها

1در سال های 1403 و1404 ساختن یا باب مسجد واحاطه دیواری اطرافی و ایجاد پوهنحی وترنری برای پوهنتون بادغیس

2ساختن تالار کنفرانس و ساختن تعمیرتدرسی برای پوهنحی تعلم وتربیه چاپ کارت هویت برای محصلان تمامی پرسونل وایجاد پوهنحی وترنری پوهنتون در سال 1405

3ساختن تعمر اداری وتعمیر تحقیقات علمی ولابراتور وخریداری 1000 جلد کتاب برای کتابخانه اعزام ستادان ومدیران به برنامه مستری به داخلی کشور در سال 1406

4ساختن تعمیرتدرسی برای پوهنحی محیط زیست و کرایه دادن پارکنیگ بخاطری درآمد داخلی پوهنتون در سال 1407